Odznaczenia

Złota Odznaka za Rany z okresu I wojny światowej (niem. Verwundetenabzeichen 1918 in Gold), przyznawana w związku z odniesieniem co najmniej 5 ran bądź innego rodzaju ciężkich obrażeń ciała, w tym utraty wzroku bądź kończyn, także pośmiertnie, złocenie kompletne, zapięcie sprawne, brąz złocony.

Srebrna Odznaka za Rany z okresu I wojny światowej (niem. Verwundetenabzeichen 1918 in Silber), przyznawana w związku z odniesieniem 3-4 ran, srebrzenie kompletne, zapięcie sprawne, stal srebrzona.

Zielony sznur strzelecki (niem. Schützenschnur) z dodatkowym żołędziem, prawdop. właściwy dla związku strzeleckiego, przyznawany za wyniki w strzelaniu, celne prowadzenie ognia i znajomość broni, okres wykonania trudny do ustalenia, sam materiał jest negatywny UV co pozwala przypuszczać że to wcześniejsza produkcja, być może okres I wojny światowej bądź Republiki Weimarskiej, nie mniej tradycja przyznawania takich sznurów kontytunowana jest do dzisiaj.

dł. całkowita: 35 cm 

średnica rozety: 28 mm 

Medalik patriotyczny z wizerunkiem cesarza Wilhelma II na awersie oraz motywem Krzyża Żelaznego 1914 i napisem "VÖLKERKRIEG 1914" (pol. wojna narodów 1914) na rewersie, aluminium.

średnica: 19 mm 

Krzyż Żelazny 1914 II klasy (niem. Eisernes Kreuz 2.Klasse 1914), wersja na pojedynczej szpandze dedykowana do umundurowania paradnego, trzyczęściowy, sygnowany "Z" na większym oraz "8" na mniejszym kółeczku (producent pośredni, prawdop. dostawca ramki), rdzeń magnetyczny, czerniony, ramka nierozklejona, srebrzona, pokryta delikatną patyną, zapięcie sprawne. 

producent: J.Zehn, Berlin

Krzyż Hindenburga w wersji dla wdów (niem. Ehrenkreuz des 1.Weltkrieges Hinterbliebenenkreuz), ustanowiony 13 lipca 1934 r., z inicjatywy prezydenta Rzeszy Paula von Hindenburga, w celu upamiętnienia poległych żołnierzy, przyznawany wszystkim wdowom i rodzicom żołnierzy, którzy zginęli lub zaginęli na wojnie lub w niewoli, przy czym za wdowy uważano kobiety, których małżeństwa zawarte zostały przed 31 grudnia 1918 r., a za rodziców również rodziców adopcyjnych i macochy, wersja przyznana w najmniejszej ilości spośród wszystkich trzech odmian Krzyży Hindenburga, wstążka w odwróconych barwach, rewers sygnowany "W", stal czerniona.

producent: Hermann Wernstein, Jena-Löbstedt

Krzyż Żelazny 1914 II klasy (niem. Eisernes Kreuz 2.Klasse 1914), wersja na pojedynczej szpandze dedykowana do umundurowania paradnego, trzyczęściowy, sygnowany "We" na kółeczku, rdzeń magnetyczny, czerniony, ramka nierozklejona, srebrzona, pokryta patyną, brak haczyka przy zapięciu.

producent: J.H. Werner, Berlin

Czarna Odznaka za Rany z okresu I wojny światowej (niem. Verwundetenabzeichen 1918 in Schwarz), przyznawana w związku z odniesieniem 1-2 ran, czernienie zachowane częściowo, zapięcie sprawne, mosiądz czerniony.  

Krzyż Hindenburga w wersji dla wdów (niem. Ehrenkreuz des 1.Weltkrieges Hinterbliebenenkreuz), ustanowiony 13 lipca 1934 r., z inicjatywy prezydenta Rzeszy Paula von Hindenburga, w celu upamiętnienia poległych żołnierzy, przyznawany wszystkim wdowom i rodzicom żołnierzy, którzy zginęli lub zaginęli na wojnie lub w niewoli, przy czym za wdowy uważano kobiety, których małżeństwa zawarte zostały przed 31 grudnia 1918 r., a za rodziców również rodziców adopcyjnych i macochy, wersja przyznana w najmniejszej ilości spośród wszystkich trzech odmian Krzyży Hindenburga, wstążka w odwróconych barwach, rewers sygnowany "G9", stal czerniona.

Krzyż Hindenburga bez Mieczy (niem. Ehrenkreuz des 1.Weltkrieges Kriegsteilnehmerkreuz), ustanowiony 13 lipca 1934 r., z inicjatywy prezydenta Rzeszy Paula von Hindenburga, w celu uhonorowania wszystkich osób niebiorących bezpośredniego udziału w walkach frontowych I wojny światowej, rewers sygnowany "M.&W. STUTTGART", stal brązowiona.

producent: Mayer & Wilhelm, Stuttgart

Medal stowarzyszenia weteranów Kyffhäuserbund (niem. Kyffhäuser-Denkmünze für 1914/18), tzw. złamany sztandar, ustanowiony 18 czerwca 1921 r. przez zarząd Kyffhäuserbund, przyznawany weteranom I wojny światowej, mosiądz złocony.

projektant: Hermann Hosaeus 

Czarna Odznaka za Rany z okresu I wojny światowej (niem. Verwundetenabzeichen 1918 in Schwarz), przyznawana w związku z odniesieniem 1-2 ran, awers pozbawiony czernienia, wysokojakościowa produkcja wykonana z czernionego aluminium, zapięcie sprawne.