Odznaczenia

Odznaka Walki Naziemnej Luftwaffe (niem. Erdkampfabzeichen der Luftwaffe), ustanowiona 31 marca 1942 r., przyznawana w związku z udziałem w walkach frontowych przez okres co najmniej 3 dni, od 1943 r. również członkom lotniczego personelu medycznego i służby wywiadowczej, prod. z cechami charakt. dla wyrobów Gustava Brehmera, orzeł nakładkowy, z kompletnym srebrzeniem, wyjątkowo ładny stan zachowania, bez jakichkolwiek zastrzeżeń, zapięcie sprawne, cynk.

projektant: Sigmund von Weech

producent: Gustav Brehmer, Markneukirchen

literatura: Das Erdkampfabzeichen der Luftwaffe, Sascha Weber, s. 26.

Krzyż Żelazny 1939 I klasy (niem. Eisernes Kreuz 1.Klasse 1939), ustanowiony dekretem Adolfa Hitlera z dn. 1 września 1939 r. w celu wyróżnienia wszystkich osób, które wykazały się wyjątkową odwagą podczas działań bojowych, osiągnęły szczególnie znaczące zasługi w walce bądź dopuściły się samodzielnych działań mających istotny wpływ na jej przebieg, a także za wybitne dowodzenie w warunkach bojowych bądź wielokrotne wyróżnianie się podczas działań wojennych, rdzeń mosiężny (niemagnetyczny), z niemal kompletnie zachowanym czernieniem, ramka nierozklejona, srebrzona, pokryta delikatną patyną, rewers sygnowany "L58", wersja mocowana na nakrętkę (niem. Schraubscheibe).

producent: Rudolf Souval, Wien

Krzyż Żelazny 1939 II klasy (niem. Eisernes Kreuz 1939 2.Klasse), ustanowiony dekretem Adolfa Hitlera z dn. 1 września 1939 r. w celu wyróżnienia wszystkich osób, które wykazały się osobistą odwagą w obliczu nieprzyjaciela, wykazywali wybitne osiągnięcia dowódcze na szczeblu taktycznym bądź dokonali innego rodzaju zasług na polu walki wykraczających poza zwykłe wykonywanie obowiązków, produkcja z cechami charakt. dla wyrobów Klein & Quenzer, trzyczęściowy, rdzeń magnetyczny z kompletnym czernienieniem, ramka nierozklejona, srebrzona, pokryta delikatną patyną.

producent: Klein & Quenzer, Idar-Oberstein

literatura: Żelazny Krzyż 2 Klasy 1939, Jarosław Bochyński, s. 376.

Medal przyznawany po odbyciu 4 lat służby w Wehrmachcie (niem. Wehrmacht-Dienstauszeichnung für 4 Jahre), wersja na pojedynczej szpandze dedykowana do umundurowania paradnego, ustanowiony w dn. 16 marca 1936 r. dekretem Adolfa Hitlera z okazji pierwszej rocznicy przywrócenia obowiązkowej służby wojskowej, na wstążce miniaturka orła, całość w niemal nienaruszonym stanie zachowania, srebrzenie kompletne, zapięcie sprawne, stal srebrzona.

projektant: prof. Richard Klein 

Srebrna Odznaka za Rany z okresu II wojny światowej (niem. Verwundetenabzeichen 1939 in Silber 2. Form), przyznawana w związku z odniesieniem 3-4 ran, srebrzenie kompletne, pokryte wyraźną patyną, rewers sygnowany "26", zapięcie sprawne, cynk srebrzony.

producent: B.H. Mayer, Pforzheim

Czarna Odznaka za Rany z okresu II wojny światowej (niem. Verwundetenabzeichen 1939 in Schwarz 2. Form), przyznawana w związku z odniesieniem 1-2 ran, czernienie zachowane niemal w całości, zapięcie sprawne, mosiądz czerniony.

Medal za Front Wschodni (niem. Medaille Winterschlacht im Osten 1941/42), ustanowiony zarządzeniem Adolfa Hitlera z dn. 26 maja 1942 r., przyznawany osobom biorącym udział w walkach na froncie wschodnim podczas zimy 1941/42 roku, sygnowany "7" na kółeczku, cynk.

projektant: SS-Unterscharführer Ernst Krause

producent: Paul Meybauer, Berlin

literatura: The Medal for the Winter War in the East 1941/42, Sascha Weber, s. 48.

Odznaka strzelecka Deutsches Jungvolk (niem. Deutsches Jungvolk-Schützenabzeichen), przyznawana za osiągnięcie określonego poziomu wyszkolenia strzeleckiego, przy czym w celu otrzymania odznaki należało uzyskać wymaganą ilość punktów przy strzałach oddawanych z karabinka pneumatycznego (niem. Luftgewehr), emalia z widocznymi załamaniami, srebrzenie zachowane niemal w całości, rewers sygnowany "RZM M1/103", zapięcie sprawne, brąz srebrzony.

producent: Carl Poellath, Schrobenhausen

średnica: 22 m

Odznaka Brązowego Szturmu Pancernego (niem. Panzerkampfabzeichen in Bronze), ustanowiona dekretem naczelnego dowódcy wojsk lądowych Walthera von Brauchitscha z dn. 1 czerwca 1940 r., przyznawana za udział w co najmniej trzech szturmach pancernych na pierwszej linii frontu przeprowadzonych przez żołnierzy jednostek podległych oddziałom pancernym w tym grenadierom pancernym (niem. Panzergrenadiereinheiten), motocyklistom (niem. Kradschützen) oraz jednostkom rozpoznania pancernego (niem. Panzerspäheinheiten), przeprowadzonych w trzech różnych dniach, brązowienie zachowane niemal w całości, pokryte delikatną patyną, zapięcie sprawne, cynk brązowiony.

projektant: Wilhelm Ernst Peekhaus, Berlin

producent: nieznany (5.10.1) 

literatura: The German Panzer Assault Badge of World War II, t. II, Philippe de Bock, s. 582.

Złota Odznaka Jeździecka III klasy (niem. Deutsches Reiterabzeichen 3. Klasse Gold 1930), ustanowiona 9 kwietnia 1930 r. z inicjatywy Reichsverband zur Zucht und Prüfung deutschen Warmbluts (pol. Krajowe Stowarzyszenie Hodowli i Testowania Niemieckich Koni Gorącokrwistych), w przeciwieństwie do dwóch niższych klas przyznawana wyłącznie w oparciu o liczne i udokumentowane zwycięstwa w sportowych zawodach jeździeckich oraz potwierdzone doświadczenie i duży staż jeździecki, złocenie zachowane w większości, rewers sygnowany nazwą producenta, zapięcie sprawne, cynk złocony.

producent: L. Chr. Lauer, Nürnberg Berlin

Odznaka Pamiątkowa Straży Pożarnej 1934, ustanowiona 21 grudnia 1933 r., przyznawana w latach 1934-36, za 25 lat służby (z obow. tego zwolniono dowódców jednostek) bądź jako wyróżnienie na rzecz osób wypełniających swoje obowiązki z narażeniem życia, całość w delikatnej patynie, zapięcie sprawne.

producent: Preuss Staatsmunze, Berlin

projektant: Bildhauer Roth, München

wymiary: 42 x 29 mm

literatura: Deutsche Feuerwehr-Auszeichnungen, Gert Efler, s. 82.

Krzyż KVK II klasy bez Mieczy, odznaczenie ustanowione w dn. 18 października 1939 r., przyznawane za szczególne zasługi w wykonywaniu zadań wojennych nie przebiegających pod ogniem nieprzyjaciela, nieuzasadniające jednocześnie przyznania Krzyża Żelaznego, wersja późnowojenna wykonana z brązowionego cynku, brązowienie zachowane niemal w całości.