Premium

Krzyż pielęgniarek 1937 (niem. DRK-Schwesternkreuz 1937), ustanowiony 1 października 1937 r. przez Adolfa Hitlera na wniosek Gertrud Scholtz-Klink, przyznawany za 10 lat służby, emalia oraz srebrzenie kompletne, z widoczną patyną w zagłębieniach ramion krzyża, rewers sygnowany trójkątem, na łańcuszku widoczna sygnatura "KJAG", brąz srebrzony, trudny do pozyskania.

prod. łańcuszka: Kollmar & Jourdan AG

Odznaka Obrony Przeciwlotniczej Heer (niem. Heeres-Flakabzeichen), ustanowiona dekretem naczelnego dowódcy wojsk lądowych Walthera von Brauchitscha z dn. 18 lipca 1941 r. w celu wyróżnienia członków kompanii obrony przeciwlotniczej, a także żołnierzy lekkich i ciężkich baterii artylerii, którzy dopuścili się co najmniej 5 potwierdzonych zestrzeleń, odznakę otrzymywali wszyscy żołnierze danego oddziału bądź baterii, w późniejszym okresie nadanie odznaczenia uzależniono od zdobycia odpowiedniej liczby punktów przyznawanych m.in. za wykrycie wrogiego samolotu, jego zestrzelenie, zasługi indywidualne, itd., produkcja z cechami charakt. dla wyrobów F&B, srebrzenie na rewersie zachowane niemal w całości, zapięcie sprawne, cynk.

projektant: Wilhelm Ernst Peekhaus, Berlin

producent: Förster & Barth, Pforzheim

Okucie do Krzyża Żelaznego 1914 I klasy (niem. Wiederholungsspange 1939 zum EK 1. Klasse 1914), ustanowione przez Adolfa Hitlera dn. 1 września 1939 r., przyznawane posiadaczom EK 1914 I klasy, których w okresie II wojny światowej odznaczono EK 1939 I klasy, srebrzenie kompletne, rewers sygnowany "L/56", zapięcie sprawne, cynk srebrzony. 

producent: Funcke & Brüninghaus, Lüdenscheid

Odznaka Schnellboot Kriegsmarine II wzoru (niem. Schnellboot-Kriegsabzeichen 2.Form), ustanowiona 28 stycznia 1943 r., przyznawana po spełnieniu określonych warunków w tym m.in. nienagannej służby, udziału w bitwach morskich stoczonych z alianckimi okrętami bądź w co najmniej 12 patrolach, a także innych wyjątkowych przypadkach dotyczących służby pełnionej na pokładzie niemieckich kutrów torpedowych, egzemplarz w wyjątkowym, nienaruszonym stanie zachowania, złocenie oraz czernienie zachowane niemal w całości, rewers sygnowany "R.S.", zapięcie sprawne, cynk.

projektant: Wilhelm Peekhaus, Berlin

producent: Rudolf Souval, Wien

literatura: The Kriegsmarine Awards, Volume II, Sascha Weber, Gerhard R. Skora, s. 648.

Medal Francusko-laotańskiego Oporu (fr. Médaille de la Résistance franco-Laotienne), ustanowiony przez króla Sisavanga Vonga w dn. 25 kwietnia 1949 r., w celu uhonorowania wszystkich osób, biorących udział w kampaniach przeciwko Japończykom w okresie od 9 marca do 19 sierpnia 1945 r., przyznany w liczbie nieprzekraczającej 400 sztuk, sygnowany na rancie symbolem producenta oraz "BRONZE", brąz. (KR)

Odznaka Obserwatora Luftwaffe w pudełku, ustanowiona 19 stycznia 1935 r. przez Marszałka Rzeszy Göringa, przyznawana członkom Luftwaffe po upływie co najmniej dwóch miesięcy od momentu pozytywnego ukończenia szkolenia dla obserwatorów, jeżeli w tym czasie kandydat odbył pięć lotów bojowych bądź został ranny, prod. Junckera, rewers sygnowany nazwą producenta, zapięcie sprawne, brąz srebrzony.

Pudełko kompletne, charakt. granatowe wykończenie, na awersie napis "Beobachterabz.", zatrzask i zawiasy sprawne, widoczne miejscowe przetarcia.

producent: C. E. Juncker, Berlin 

wym. pudełka: 8,1 x 7,5 cm (SS)

Medal za 8 lat służby w SS (niem. SS-Dienstauszeichnung 3. Stufe für 8 Jahre), ustanowiony dekretem Adolfa Hitlera z dn. 30 stycznia 1938 r., przyznawany wszystkim członkom SS-Verfügungstruppe, Totenkopfverbände i SS-Junkerschulen, przy czym lata za okres tzw. Kampfzeit (1925-1933) oraz czynnej służby wojskowej liczono podwójnie, zawiesie w charakterystycznym podłużnym kształcie, wstążka do kompletu, brąz.

projektant: Karl Diebitsch

dł. wstążki: 19,5 cm

Orzeł wojsk pancernych (niem. Panzertruppe), dedykowany do bluzy mundurowej, wersja wysokojakościowa, wyszywana srebrnym bajorkiem, odpowiednia wyłącznie dla oficerów, czarne sukno.

wymiary: 10 x 4,2 cm

Krzyż Żelazny 1939 II klasy, sygnowany "128" na kółeczku, wyrób Jabłońskiego, będącego jedynym polskim producenta Krzyży Żelaznych (nie wiadomo dlaczego władze niemieckie zezwoliły na dalszą działalność firmy po zajęciu kraju), trzyczęściowy, rdzeń magnetyczny, czernienie zachowane w większości, z punktowymi ubytkami (co jest cechą charakt. tego producenta, prawdop. z uwagi na zastosowanie nieprawidłowych procesów technologicznych poprzedzających pokrycie rdzenia farbą), ramka nierozklejona, srebrzona, pokryta patyną. 

Krzyże produkcji Jabłońskiego zostały prawdopodobnie wyprodukowane w drugiej połowie 1942 r., po tym czasie zakłady zostały bowiem przejęte i przeszły w ręce niemieckich właścicieli.

producent: Metallwarenfabrik S. Jablonski GmbH, Eitterstrasse 17, Posen

literatura: Żelazny Krzyż 2 Klasy 1939, Jarosław Bochyński, s. 502-504.

Odznaka Honorowa TeNo 1919, ustanowiona w dn. 2 kwietnia 1935 r., przyznawana jako widoczna oznaka nieprzerwanej i aktywnej przynależności do organizacji, data na awersie określała rok wstąpienia, emalia kompletna, środek w formie oddzielnej nakładki, osadzonej na pierścieniu oraz sygnowanej numerem członkowskim odznaczonego "3791" (nie jest to numer samego odznaczenia) oraz "GES.GESCH.", szpila sygnowana nazwą producenta, zapięcie sprawne, brąz.

producent: Wilhelm Fühner, Pforzheim

Odznaka Honorowa TeNo 1922, ustanowiona w dn. 2 kwietnia 1935 r., przyznawana jako widoczna oznaka nieprzerwanej i aktywnej przynależności do organizacji, data na awersie określała rok wstąpienia, emalia kompletna, środek w formie oddzielnej nakładki, osadzonej na pierścieniu oraz sygnowanej numerem członkowskim odznaczonego "2811" (nie jest to numer samego odznaczenia) oraz "GES.GESCH.", szpila sygnowana nazwą producenta, zapięcie sprawne, brąz.

producent: Karl Hensler, Pforzheim 

Brązowy Niemiecki Medal Zasługi, ustanowiony dekretem Adolfa Hitlera z dn. 1 maja 1937 r., przyznawany cudzoziemcom zasłużonym dla Rzeszy Niemieckiej, wersja prod. od około 1943 r., sygnowana "30" na kółeczku, brązowienie zachowane niemal w całości, brąz.

producent: Hauptmünzamt, Wien

projektant: Dr. Ottfried Neubecker, Berlin